Edward Gałustow

 

Ur. 30.051963 r.
Obecnie mieszka i tworzy w Witebsku na Białorusi oraz w Polsce.
Absolwent Wydziału Malarstwa i Grafiki Uniwersytetu Witebskiego.
Jego domeną jest malarstwo sztalugowe, grafika oraz tkactwo ręczne.
Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Członek Towarzystwa Artystów Polskich na Białorusi.
Członek Stowarzyszenia Artystycznego Integracji Europejskiej SAIE w Szczecinie.
Uczestnik wielu konkursów, biennale i triennale w Polsce, Rosji i na Białorusi.

W 2008 r. otrzymał Srebrny Medal „Labor Omnia Vincit”.
Prace eksponowane na wystawach zbiorowych na Węgrzech, w Niemczech, we Włoszech, w Holandii, na Słowacji, w Austrii, Rosji, na Ukrainie, w Gruzji, w Polsce i na Białorusi.
Uczestnik wielu międzynarodowych plenerów malarskich, m.in. w Polsce, we Włoszech, na Węgrzech i w Gruzji.
Prace znajdują się w zbiorach prywatnych i muzealnych w krajach, gdzie organizowane były wystawy i plenery, w których uczestniczył oraz we Francji, w Rosji, w USA, Kanadzie i w Holandii.

OSTATNIE WYSTAWY INDYWIDUALNE:

  • 2010 – Metamorfozy Ornamentu – Muzeum Regionalne w Środzie Śląskiej
  • 2011 – Metamorfozy Ornamentu II – Muzeum Zbrojownia w Liwie
  • 2011 – Metamorfozy Ornamentu III – Art. Kawiarnia „Po prostu”, Warszawa
  • 2012 – Metamorfozy Ornamentu IV – Muzeum Dwór Karwacjanów, Gorlice
  • 2012 – Ad Sidera. Grafika. – Muzeum Regionalne w Środzie Śląskiej

Anna Jagodova

Urodzona w 1986 roku w Humenné (Słowacja). Studia ukończyła w 2010 roku na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom magisterski otrzymała w Pracowni Drzeworytu w 2010 roku u prof. Bogdana Migi. Praca ta została doceniona wyróżnieniem oraz uczestnictwem w wystawie „Najlepsze dyplomy 2009/2010” w Pałacu Sztuki TPSP w Krakowie. Od roku 2011 jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Uczestniczy w wielu wystawach indywidualnych, zbiorowych oraz plenerach. Zajmuje się malarstwem.

 

 

Baca Michał

Urodził się  w Krakowie w 1958 r. Studia na wydziale malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Obronił dyplom w pracowni prof. Juliusza Joniaka w 1983 r. Autor kilkudziesięciu wystaw indywidualnych m.in. w Krakowie, Gdańsku, Warszawie, Zakopanem, Olsztynie, a także w Akwizgranie, Frankfurcie, Norymberdze, Wiedniu, Thorn (Holandia), Eferding (Austria). Brał udział także w wielu wystawach zbiorowych, m.in. we Francji, Szwecji, Danii, Niemczech, Japonii i USA. Otrzymał stypendium ministra kultury i sportu.  Laureat nagród i wyróżnień w ogólnopolskich konkursach malarskich. 

Bachanek Tomasz

Tomasz Bachanek, urodzony w 1962 roku, ukończył ASP w Gdańsku w 1988 roku. Uprawia malarstwo olejne, rysunek, od czasu do czasu malarstwo ścienne .

„…Malarz słońca, piewca życia, podróżnik i poszukiwacz przygód…” Prowadzi galerię autorską w Kazimierzu Dolnym. Bierze udział w plenerach malarskich, gdzie zachowuje się zupełnie nieplenerowo.

Prace Tomasza Bachanka znajdują się w prywatnych kolekcjach na całym świecie. Prezentowane były między innymi na licznych wystawach indywidualnych.

1993 Europe Des Beaux Arts Gallery, Antibes, Francja

1994„Femmes, Femmes”, Mougins, Francja

1995 Galeria K. Napiórkowskiej, Warszawa

1997 „Grand Bachanalia”, Delray Beach, USA

1998 „Bachanalia na zamku”, Kętrzyn

 Galeria Ars Nova, Łódż

 Galeria Wirydarz, Lublin

2005 Salon du Nord, Minneapolis, USA

2006“Gdańskie Bachanalia”, Opera Bałtycka, Gdańsk

2007Galeria w Warszawie Art Warsaw2008 Galeria Szalom, Kraków

2010 Galeria Foyer Teatr Śląski, Katowice

2011 Galeria Cechmanowicz, Poznań

2014 Galeria Wieża Sztuki, Kielce

 2015 Galeria sztuki Współczesnej w Koszalinie

Bąk Karol

urodził się 30 maja 1961 roku w Kole w województwie wielkopolskim. Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu i otrzymał dyplom wystawiennika wnętrz. W 1984 roku rozpoczął studia na Wydziale Grafiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu). Artysta od początku wiedział, jaką drogę kształcenia pragnie wybrać – Malarstwo, Grafika, Rzeźba był to kierunek prestiżowy i postrzegany jako „kierunek czystej sztuki”. Wiedział, że to najwłaściwszy dla niego wybór. Studia ukończył w 1989 roku dwoma dyplomami z wyróżnieniem, zarówno z grafiki, u profesora Tadeusza Jackowskiego, jaki i z rysunku, w pracowni profesora Jarosława Kozłowskiego

Warsztat malarski doskonalił u Andrzeja Macieja Łubowskiego w Liceum Plastycznym, a już na studiach u prof. Andrzeja Kurzawskiego.

W 1989 roku Karol Bąk ukończył studia dwoma dyplomami z wyróżnieniem – za swoją grafikę otrzymał w Toruniu nagrodę „Dyplom 89”. W kolejnym roku wziął udział w „XXI Pokonkursowej Wystawie na najlepszą grafikę i rysunek roku o medal im. Jana Wronieckiego”. W kategorii grafiki zajął I miejsce.

Pierwsze lata po studiach artysta tworzył głównie rysunki i miedzioryty, w których można się doszukać cech charakterystycznych jego późniejszego stylu.

W kolejnych latach zajmował się głównie projektowaniem komercyjnym, m.in.: okładek czasopism, stoisk na Międzynarodowe Targi Poznańskie, pierwszych bilbordów i reklam na tramwajach, opakowań na perfumy, logo firm, tatuaży, wnętrz lokali publicznych i prywatnych. Nie był to jeszcze czas na możliwość przebicia się ze swoimi artystycznymi pracami.

Inspiracje czerpię skąd się tylko da, na świat patrzę pod tym kątem, obejrzałem wiele arcydzieł sztuki i wyrabiałem sobie swoje wartości piękna i estetyki.

W drugiej połowie lat 90. zwrócił się w kierunku malarstwa olejnego, którym zajmuje się zawodowo od 2000 roku.

Karol Bąk przez kilkanaście lat namalował kilkaset obrazów olejnych, które stanowią największą, ale nie jedyną część jego dorobku artystycznego. Artysta tworzył także grafiki, rysunki tuszem, pastelowe portrety, ołówkowe szkice, a także freski naścienne. Prace te różnią się nie tylko techniką, ale sposobem ich odbioru. Malarstwo olejne można uznać za jaśniejszą i pogodniejszą stronę artystycznej duszy, zaś rysunki i szkice to ciemniejszy i bardziej złowrogi aspekt twórczości. Oba te pierwiastki łączą się w od lat tworzonych cyklach tematycznych – Żaglowce i Dialogi. Poza nimi w malarstwie olejnym znajdują się również KokonyAureoleCztery żywiołyJudyta i SalomePrima Mobilia a także cykl Nokturny inspirowany muzyką Fryderyka Chopina, z okazji Roku Chopinowskiego 2010.

Artysta od 1988 roku miał kilkanaście wystaw indywidualnych i brał udział w kilkudziesięciu ekspozycjach zbiorowych. Wśród tych ostatnich m.in. Surrealiści Polscy (Warszawa 2008), ART.-EXPO (Nowy York, Las Vegas 2008), Primavera (Rotterdam, Holandia 2008 i 2009), Czar kobiet. Urok kwiatów (Sopot 2009), Magical Dreams(Włocławek 2011), Art Revolution Taipei (Tajpej, Tajwan 2012 i 2013), ARTEUOMO (Rzym, Włochy 2012), Magical Dreams II (Szczyrk 2013). Jego dzieła stały się również inspiracją dla studentów Wyższej Szkoły Artystycznej w Warszawie, którzy na podstawie strojów stworzonych na obrazach, zaprojektowali własne kreacje. Brał udział w międzynarodowych plenerach w kraju i za granicą m.in. w Segovii w Hiszpanii.

 

 

Bocianowka Elżbieta

Urodzona 18 czerwca 1954 roku w Wadlewie. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk plastycznych w Łodzi w latach 1976-1981. Dyplom w 1981 roku na Wydziale Grafiki Projektowej. Twórczość w zakresie grafiki projektowej i warsztatowej.

Nagrody

Małe Formy Grafiki, Polska-Łódź 

99 - Honorowy Medal

Międzynarodowe BiennaleMałej Formy Graficznej i Exlibrisu, Ostrów Wielkopolski 2009 - nominacja


Międzynarodowe BiennaleMałej Formy Graficznej i Exlibrisu, Ostrów Wielkopolski 2011 – wyróżnienie

 

Boczarowska Agnieszka

Dembski Rafał

Dzielawski Arkadiusz

Arkadiusz Dzielawski – malarz, fotografik i projektant – urodził się (rocznik 1967), wychował i przez całe życie tworzy w Częstochowie. Ukończył częstochowskie Liceum Plastyczne, a następnie kierunek Wychowanie Plastyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej (obecnie Akademii im. Jana Długosza), uzyskując dyplom z wyróżnieniem w pracowni profesora Jerzego Filipa Sztuki. W roku 1993 zdobył stypendium artystyczne Prezydenta Miasta Częstochowy. Jego obrazy znajdują się w kolekcjach w kraju i za granicą.

 

Malarstwo Arkadiusza Dzielawskiego mieści się nurcie realizmu magicznego, którego korzenie sięgają surrealizmu. Jego obrazy przedstawiają na pozór zwyczajną, powszednią rzeczywistość, która za sprawą zaskakujących zestawień przedstawionych motywów, namnażania detali, a także manipulacji perspektywą i światłem nabiera cech wyjątkowych i nadrealistycznych. Malarstwo stało się dla artysty ucieczką przed chaosem świata, rodzajem terapii połączonej z medytacją. Obrazy emanują spokojem i harmonią. Granica między tym co realne, a tym co fantastyczne ulega zatarciu, a postacie z płócien próbują nawiązać kontakt z odbiorcą. Nagromadzenie szczegółów i symboli odwołuje się do wyobraźni, skojarzeń i własnych doświadczeń widza, zachęcając do samodzielnej interpretacji.

 

Podpowiedzią i kluczem do rozszyfrowania intencji autora są często tytuły. Na cykl „Portale” składają się obrazy podejmujące archetypiczny temat przejścia – w tym wypadku ze świata widzialnego do fantastycznego świata duchowego i nadprzyrodzonego. Te równoległe rzeczywistości są ze sobą połączone systemem życiowych arterii, przybierających formę oplatających bramy konarów drzew. Z kolei w cyklach „Władcy czasu” i „Igraszki syren” narracja została osnuta wokół pierwiastka duchowości i istnienia pierwotnej siły kierującej ludzkim losem i przeznaczeniem. To przedstawione na obrazach fantastyczne istoty ostatecznie decydują o losie człowieka – samotnego żaglowca, a nasze życie zależy od ich kaprysu.

 

Dzielawski nie deformuje rzeczywistości, stara się jej nadać nowe znaczenia wprowadzając nieoczywiste połączenia i mitologiczne odniesienia, na przykład gigantyczne stwory morskie (żółwie, ryby głębinowe), które – jak w starożytnych legendach – dźwigają na grzbietach miasta symbolizujące naszą cywilizację. Artysta stara się ukazać świat swoich fascynacji, a przede wszystkim lęków, posługując się osobistym słownikiem symboli i metafor. Ważnym tematem jest w jego twórczości czas, a właściwie jego nieuchronne przemijanie. Na obrazach wciąż powracają nie tylko zegary, lecz także rozpadające się mury, starzy ludzie, zrujnowane budynki. Czas jaki nam pozostał jest ograniczony. Ale czy na pewno? Czy Portale nie są przejściami do innego, nieznanego nam świata? A może rodzimy się i odchodzimy wielokrotnie? Artysta powtarza za Paulem Gauguinem podstawowe pytanie: „Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?”

 

Warsztat i techniki malarskie stosowane przez Dzielawskiego odwołują się do tradycji XVII-wiecznego malarstwa flamandzkiego. Dominujący wpływ na ostateczną kolorystykę obrazu mają monochromatyczne temperowe podmalówki, kolorowe imprimitury oraz wydobywanie poszczególnych partii obrazu przy pomocy warstw kryjących i laserunków, dających efekt „przeświecania” przez warstwy malatury. Kolory na płótnie powstają w dużej mierze na skutek nakładania na siebie warstw farby, a nie poprzez mieszanie kolorów na palecie, co nadaje obrazowi niezwykłą głębię i świetlistość.